Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 cytowanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2010 r. o sygnaturze akt II SAB/Wa 238/10 strona skarżąca – Fundacja P. została wezwana do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od złożonej skargi na bezczynność Fundacji M. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. Pomimo prawidło doręczonego odpisu ww. zarządzenia w dniu 26 sierpnia 2010 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) i upływu wyznaczonego terminu, strona nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu.
Odnosząc się zaś do wniesionego w dniu 30 sierpnia 2010 r. (data nadania) pisma Fundacji o cofnięciu skargi należy wskazać, iż oświadczenie to nie mogło być uwzględnione przez Sąd. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeszcze na tle mającego podobną treść art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88 z późn. zm.), przyjęto stanowisko aprobowane przez doktrynę, że do czasu uzupełnienia tego braku Sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony, z pismem cofającym skargę włącznie (zob. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, poz. 207, z glosą J.P. Tarny).
W związku z powyższym nawet gdyby strona skarżąca złożyła powyższe pismo wcześniej, przed wezwaniem do uiszczenia wpisu, Sąd w pierwszej kolejności byłby zobowiązany do zakończenia czynności związanych z uregulowaniem należności dotyczących wniesienia skargi.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.