Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o dopuszczenie go w charakterze uczestnika postępowania do udziału w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 240/13 ze skargi D. S. na bezczynność Ministra Finansów z przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazał, że niniejsza sprawa dotyczy jego interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 33 ust 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Stosownie zaś do § 2 tego przepisu udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.
W niniejszej sprawie wnioskodawca nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym, a zatem należało ocenić, czy wykazał on, że wynik niniejszego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, czyli czy została spełniona przesłanka z art. 33 ust 2 cytowanej ustawy.
W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Dodatkowo wskazuje się że interes prawny to taki, który jest chroniony przez prawo i ochrona ta polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcia zaistniałego zagrożenia. Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wskazać przepisu prawa, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności organu administracji (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 22 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GZ 271/12 LEX nr 1297681).
W niniejszej sprawie w ocenie Sądu wnioskodawca nie wykazał, by wynik niniejszego postępowania dotyczył jego interesu prawnego. Brak bowiem w ustawie o dostępie do informacji publicznej, na podstawie której prowadzone jest postępowanie oceniane w niniejszej sprawie, przepisów prawa dających wnioskodawcy prawo dołączenia się do udziału w niniejszym postępowaniu i przyznającym mu interes prawny w postępowaniu wszczętym wnioskiem osoby trzeciej o udostępnienie informacji publicznej. Co prawda we wniosku D. S. z dnia [...] listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej pojawia się pytanie o korespondencję między Ministrem Finansów a K. S., jednak okoliczność ta, w ocenie Sądu, przesądza jedynie o interesie faktycznym wnioskodawcy, a nie o jego interesie prawnym.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 33 § 2 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.