Uzasadnienie
M. L. w dniu [...] listopada 2019 r. złożył do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych skargę na niezgodne z prawem przetwarzanie jego danych osobowych przez Komendanta Głównego Policji.
W dniu 7 lutego 2020 r. skarżący złożył ponaglenie, a następnie 19 lutego 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych) skargę na bezczynność tego organu w rozpoznaniu jego skargi z [...] listopada 2019 r. na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych, którą cofnął w piśmie z 23 lutego 2020 r. (sygnatura sprawy II SAB/Wa 151/20).
W dniu 15 kwietnia 2020 r. M. L. złożył do Sądu drugą skargę (z 14 kwietnia 2020 r.) na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2020 r. sygn. akt II SAB/Wa 151/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), umorzył postępowanie sądowe (w sprawie ze skargi z 19 lutego 2020 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu.
Z przepisu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika, że tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens) powoduje, że nie może być wszczęte nowe postępowanie pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Zakaz ten "obowiązuje" aż do prawomocnego ukończenia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem wniesienie kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii.
Należy przypomnieć, że skarżący po złożeniu oświadczenia o cofnięciu "pierwszej" skargi na bezczynność Prezesa UODO (z 19 lutego 2020 r.) a przed wydaniem przez Sąd postanowienia o umorzeniu postępowania w tej sprawie (w dniu 23 czerwca 2020 r.), złożył drugą skargą na bezczynność tego organu w sprawie dotyczącej jego skargi na niezgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych.
W ocenie Sądu te dwie skargi zostały wniesione w tej samej sprawie. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Druga skarga została wniesiona na niezałatwienie w terminie tej samej sprawy, ze skargi wniesionej z [...] listopada 2019 r. do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych na niezgodne z prawem przetwarzanie jego danych osobowych. Druga skarga dotyczy więc tej samej bezczynności, która trwa od chwili upływu terminu do załatwienia skargi przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
Skoro rozpatrywana sprawa dotyczy skargi wniesionej już po zawiśnięciu (w toku) sprawy prowadzonej pod sygn. akt II SAB/Wa 151/20, to jej rozpoznanie nie jest dopuszczalne.
Na marginesie należy wyjaśnić, że prawomocne postanowienie sądu o umorzeniu postępowania sądowego, w związku z cofnięciem skargi przez stronę skarżącą, jako nierozstrzygające merytorycznie sprawy co do istoty, nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania (zwrocie skarżącemu wpisu od skargi) Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.