Uzasadnienie
P. L. pismem z dnia 4 lipca 2010 r. skierował drogą elektroniczną do Narodowego Funduszu Zdrowia wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia bazy danych wszystkich podmiotów, z którymi Narodowy Fundusz Zdrowia posiada zawarte umowy na wykonywanie zadań publicznych w zakresie ochrony zdrowia obywateli.
Następnie skarżący w dniu 23 lipca 2010 r. złożył za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 4 lipca 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w związku z wydaniem decyzji z dnia 3 sierpnia 2010 r. o odmowie udostępnienia skarżącemu wnioskowanej informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "ppsa") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata sądowa. Opłatą sądową jest między innymi wpis od skargi (art. 212 § 1 ppsa). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 ppsa).
Realizując powyższy przepis, zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2010 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu w dniu 26 sierpnia 2010 r. Wobec tego termin do jego uiszczenia upływał z dniem 2 września 2010 r.
Skarżący pismem z dnia 27 sierpnia 2010 r. cofnął swoją skargę i mimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania zarządzenia oraz upływu wyznaczonego terminu wpisu nie uiścił.
Zgodnie z art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowania sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa).
W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne, ponieważ zmierzałoby ono do obejścia przepisów dotyczących uiszczenia wpisu od skargi.
Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. Podkreślić jednak trzeba, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi oraz gdy wystąpi jedna z przesłanek umorzenia postępowania wyczerpująco wymienionych w przepisie art. 161 § 1 pkt 1-3 ppsa. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje zaś w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (np. brakiem wpisu). Skarga dotknięta takimi brakami podlega odrzuceniu i nie wywołuje skutku w postaci wszczęcia postępowania. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego taką skargą.
Wobec powyższego w rozpoznawanej sprawie zasadne jest odrzucenie skargi, a nie umorzenie postępowania, skoro skarga nie została opłacona.
W tych okolicznościach, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 220 § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.