Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania podania z dnia [...] września 2016 r., postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 26/17 skargę odrzucił.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem z dnia 27 marca 2017 r. został doręczony skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2017 r.
Pismem z dnia 4 kwietnia 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej - 5 kwietnia 2017 r.) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o uzupełnienie, na podstawie art. 157 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotowego postanowienia w pominiętym zakresie, zawartym w art. 149 powołanej ustawy. Skarżący podniósł, iż w postanowieniu pominięto, że przedmiotem zaskarżenia nie było pismo organu, ale okoliczności, że organ w trybie kontroli i nadzoru, skargi strony nie rozpoznał właściwie. W ocenie skarżącego sprawa nie została załatwiona przez organ zgodnie z przepisami ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Skarżący podał, że załatwieniem przez organ sprawy będzie stan, w którym organ m.in. przeprowadzi postępowanie wyjaśniające w sposób właściwy i zgodnie z art. 7, 9 i 10 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (§ 1). Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 1a.). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3.)
Zgodnie z treścią art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z brzmienia przepisu art. 157 P.p.s.a. wynika, że strona może domagać się uzupełnienia postanowienia jeśli zachodzi jedna z dwóch okoliczności: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Złożony na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zmierzać do zmiany treści rozstrzygnięcia.
W sprawie niniejszej Sąd postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r. stwierdził, że skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Z tego względu, jako niedopuszczalna została odrzucona.
Sąd w wymienionym postanowieniu orzekł o całości skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia przez Komendanta Głównego Policji podania K. J. z dnia [...] września 2016 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że niedopuszczalna jest skarga na bezczynność Komendanta Głównego Policji w zakresie rozpatrzenia przez ten organ pisma wniesionego w trybie skargowym (Działu VIII k.p.a.).
Wobec odrzucenia skargi na bezczynność, jako niedopuszczalnej, Sąd nie miał podstaw do rozpoznania sprawy z tej skargi na bezczynność i zastosowania, jak chciałby tego skarżący, przepisu art. 149 P.p.s.a.
Sąd – wobec stwierdzenia braku kognicji sądu administracyjnego w sprawie wszczętej skargą K. J. - nie miał podstaw do oceny, czy działanie organu było zgodne z prawem. W sprawie tej Sąd nie był obowiązany zamieścić w postanowieniu dodatkowego orzeczenia z urzędu.
W świetle powyższego, nie było podstaw do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie postanowienia.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.