Uzasadnienie
R. D. złożyła w dniu 10 marca 2014 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W piśmie z dnia 5 maja 2014 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wyjaśnił, że decyzja z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] odmawiająca udostępnienia informacji publicznej, została przesłana na elektroniczny adres R. D. podany we wniosku z dnia [...] lutego 2014 r.
Pismem z dnia 8 maja 2014 r. R. D. oświadczyła, że cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 tej ustawy).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że R. D. pismem z dnia 8 maja 2014 r. (karta - 15) oświadczyła, że cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wskazane cofnięcie skargi jest, w ocenie Sądu, dopuszczalne, nie zmierza bowiem do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oświadczenie skarżącego nie budzi przy tym wątpliwości Sądu co do swej treści. Z tego względu, mając na uwadze obowiązującą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadę dyspozycyjności, cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.