Uzasadnienie
K. S. wniosła, pismem z dnia 3 grudnia 2014r., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie przetwarzania danych osobowych.
Wcześniej, wnioskami z dnia [...] października 2013r. i dnia [...] listopada 2013r., skarżąca wystąpiła do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o zbadanie zgodności z prawem przetwarzania danych osobowych przez Administrację Osiedla [...] w [...].
W odpowiedzi na skargę z dnia 3 grudnia 2014r., organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarżąca przed złożeniem przedmiotowej skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013r., poz. 267 dalej: k.p.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga K. S. jest niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność, w myśl art. 37 § 1 kpa, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wezwała Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy fakt potwierdziła skarżąca w piśmie procesowym z dnia 11 lutego 2015r.
Należy zatem uznać, że K. S. wniosła skargę do sądu administracyjnego przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.
Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 cytowanej ustawy).