Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 maja 2017 r. Marszałek Województwa P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Finansów i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 kwietnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wykazu osób zatrudnionych obecnie w Ministerstwie Finansów pełniących jednocześnie funkcje członków rad nadzorczych w spółkach, w których prawa z akcji/udziałów Skarbu Państwa wykonuje Minister Rozwoju i Finansów, w szczególności o wskazanie stanowisk pełnionych przez te osoby w Ministerstwie Finansów oraz odpowiednio spółek (zgodnie z wykazem zawartym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2017 r. w sprawie wykazu spółek, w których prawa z akcji Skarbu Państwa wykonują inni niż Prezes Rady Ministrów członkowie Rady Ministrów, pełnomocnicy Rządu lub państwowe osoby prawne – Dz. U. 2017 r., poz. 10 ze zm.), w których osoby te sprawują w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów funkcje członków rad nadzorczych.
Skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana przez organ do Sądu przy piśmie z dnia 1 czerwca 2017 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Finansów wniósł o jej oddalenie.
Marszałek Województwa P. pismem z dnia 21 czerwca 2017 r. cofnął skargę z dnia 16 maja 2017 r. na bezczynność Ministra Rozwoju i Finansów z uwagi na udzielenie wnioskowanej informacji publiczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga Marszałka Województwa P. z dnia 16 maja 2017 r. na bezczynność Ministra Rozwoju i Finansów w przedmiocie nieudzielenia informacji publicznej, w zakresie wskazanym we wniosku Marszałka Województwa P. z dnia 6 kwietnia 2017 r., podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.".
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W ocenie Sądu niniejsza sprawa objęta skargą Marszałka Województwa P. z dnia 16 maja 2017 r. jest tożsama z wcześniejszą sprawą objętą skargą Marszałka Województwa P. z dnia 16 maja 2017 r. na bezczynność Ministra Rozwoju i Finansów, która została przekazana przez organ wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy przy piśmie z dnia 30 maja 2016 r. i zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 261/17.
O tożsamości sprawy sądowoadministracyjnej przesądzają przesłanki podmiotowe i przedmiotowe. Sprawy ze skarg Marszałka Województwa P. na bezczynność Ministra Rozwoju i Finansów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej są niewątpliwie tożsame pod względem podmiotowym. Wniesione zostały przez tego samego skarżącego oraz dotyczą bezczynności tego samego organu, tj. Ministra Finansów i Rozwoju.
W ocenie Sądu pomiędzy tymi sprawami zachodzi także tożsamość przedmiotowa. We wnioskach z dnia 6 kwietnia 2017 r. Marszałek Województwa P. domagał się tej samej informacji tj. wykazu osób zatrudnionych obecnie w Ministerstwie Finansów pełniących jednocześnie funkcje członków rad nadzorczych w spółkach, w których prawa z akcji/udziałów Skarbu Państwa wykonuje Minister Rozwoju i Finansów, w szczególności o wskazanie stanowisk pełnionych przez te osoby w Ministerstwie Finansów oraz odpowiednio spółek (zgodnie z wykazem zawartym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 stycznia 2017 r. w sprawie wykazu spółek, w których prawa z akcji Skarbu Państwa wykonują inni niż Prezes Rady Ministrów członkowie Rady Ministrów, pełnomocnicy Rządu lub państwowe osoby prawne – Dz. U. 2017 r., poz. 10 ze zm.), w których osoby te sprawują w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów funkcje członków rad nadzorczych.
Odnosząc się do oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie z dnia 21 czerwca 2017 r. o cofnięciu skargi wskazać należy, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko w przypadku skutecznego wniesienia skargi.
W związku z tym, iż sprawa o sygn. II SAB/Wa 261/17 jest w toku, niniejsza skarga jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.