Uzasadnienie
Na wstępie należy zważyć, iż stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg m. in. na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
W niniejszej sprawie Z. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie zażalenia z dnia 22 listopada 2004 r.. Zażalenie to skarżący wniósł w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W takiej sytuacji zażalenie jest swoistym środkiem prawnym przysługującym na zachowanie się organu administracji publicznej. Postępowanie wszczęte na skutek jego wniesienia nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej.
Na marginesie należy zauważyć, że skarżący pismem z dnia 16 lutego 2005 r. cofnął skargę, a tym samym zawarty w skardze wniosek z dnia 12 stycznia 2005 r. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego od orzekania w niniejszej sprawie stał się bezprzedmiotowy. W tym stanie rzeczy wniosek o cofnięcie skargi jest nieskuteczny, gdyż skarga w powyższej sprawie jest niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.