Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] pismem z dnia [...] listopada 2014 r. wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Skarga została podpisana przez M. S. Strona skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu – wskazała w piśmie z dnia 5 lutego 2015 r., że skarga z dnia [...] listopada 2014 r. dotyczy trzech pism z dnia [...] października 2013 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, bowiem – w ocenie organu - sprawy wnoszone przez skarżącego nie dotyczyły informacji publicznej; ewentualnie o jej odrzucenie, z uwagi na fakt, że skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wniósł ponaglenia, stosownie do treści art. 141 § 1 pkt 1 i pkt 2 Ordynacji podatkowej, co oznacza, że nie wyczerpał środków zaskarżenia, pozwalających na wniesienie skargi do Sądu.
W związku z tym, że do skargi nie został dołączony dokument, iż M. S. jest osobą uprawnioną do występowaniu w imieniu skarżącej Spółki, strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie odpisu KRS, dotyczącego Spółki - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Spółce (upoważnionemu pracownikowi) w dniu 13 marca 2013 r. (zpo k-19).
Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie nie zostało wykonane przez stronę skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne, mające zdolność sądową, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby upoważnione do działania w ich imieniu. Stosownie natomiast do art. 29 powołanej ustawy, te organy lub osoby, przy pierwszej czynności w postępowaniu mają obowiązek wykazać umocowanie do działania, składając stosowny dokument.
Oznacza to, że w przypadku, gdy stroną postępowania jest osoba prawna, to na niej spoczywa obowiązek wykazania umocowania do działania w jej imieniu konkretnych osób, a także sposobu jej reprezentowania. Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej wyżej ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka, nie wykonała wezwania Sądu w zakresie wykazania, że M. S. jest umocowany do działania w jej imieniu.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.