Uzasadnienie
D. P. wnioskiem z dnia 27 grudnia 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu.
Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonych do akt, w dniu 1 lutego 2012 r., dokumentów źródłowych ustalono, co następuje.
Skarżący odbywa w zakładzie karnym karę pozbawienia wolności. Nie jest tam zatrudniony.
Dochód skarżącego stanowi wojskowa renta inwalidzka w wysokości 1.299,38 zł miesięcznie. Na skarżącym ciąży obowiązek zapłaty świadczeń alimentacyjnych oraz inne wierzytelności, w łącznej wysokości 779,63 zł. Po dokonaniu potrąceń ze wskazanych tytułów oraz odliczeniu składek na ubezpieczenie społeczne i zaliczki na podatek dochodowy, wnioskodawca otrzymuje kwotę 315,81 zł.
Według oświadczenia, strona nie posiada majątku, a wymieniony w formularzu lokal mieszkalny o pow. 54 m2 objęty jest wyłącznie przydziałem służbowym.
W pierwszej kolejności należy rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Otóż, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "d" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych.
Do tej kategorii spraw zalicza się także sprawa ze skargi D. P., ponieważ przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność organu w zakresie uprawnień emerytalnych należnych żołnierzowi, a zatem w przedmiocie ściśle dotyczącym praw ze stosunków służbowych.
Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi), poprzez cały tok tego postępowania, zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Tym samym, w sytuacji ustawowego zwolnienia, nie wydaje się w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tym właśnie zakresie przez stronę wniosek podlega oddaleniu.
Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. ppsa, postanowiono, jak w pkt 1 sentencji.
Odrębnie natomiast należy rozpoznać wniosek w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
W myśl art. 246 § 1 ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tej zaś części skarżący wykazał, że kwota wypłacanego świadczenia rentowego nie pozwala mu ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z tym należało uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w pkt 2 sentencji.