Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 maja 2004 r. S. B. wystąpił do Ministra Sprawiedliwości z "zawiadomieniem" o przestępstwie popełnionym przez członków Europejskiego Trybanału Praw Człowieka w Strasburgu. Powyższe pismo zostało potraktowane jako skarga administracyjna i rozpatrzone w trybie działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Odpowiedzi udzielno pismem z dnia [...]czerwca 2004 r. za nr [...], wskazując na brak podstaw prawnych do nadania dalszego biegu procesowego "zawiadomieniu".
Kolejnymi pismami z dnia 16 czerwca i 1 września 2004 r. skarżący zwrócił się do Ministra Sprawiedliwości o wydanie decyzji o wszczęciu, odmowie wszczęcia lub umorzeniu postępowania po otrzymanym "zawiadomieniu" o przestępstwie z dnia 23 maja 2004 r.
W odpowiedzi na powyższe pisma organ poinformował skarżącego, że polskie organy ścigania nie rozpoznają zarzutów kierowanych pod adresem członków organizacji międzynarodowych. Dodatkowo wskazano, że pozostałe pisma Z.B. będą pozostawiane bez rozpoznania.
W tej sytuacji Z.B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o zobowiązanie Ministra Sprawiedliwości do podjęcia działań wskazanych w Jego wcześniejszych pismach.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie jako nienależącej do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
W myśl art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania decyzji administracyjnych, postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wtedy, gdy organ – będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności – pozostaje w zwłoce.
W przedmiotowej sprawie organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż na każde pismo skarżącego udzielał odpowiedzi w trybie przewidzianym przez dział VIII Kpa.
Ponadto zauważyć należy, że na działanie administracji publicznej w sprawach petycji, skarg i wniosków nie rozciąga się kontrola sprawowana przez sąd administracyjny. W tezie postanowienia NSA z dnia 9 grudnia 1999 r. sygn. akt III SAB 7/99 stwierdzono, m.in. że "ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa nie podlega kognicji NSA".
W związku z tym, że postępowanie z udziałem Ministra Sprawiedliwości prowadzone było w trybie działu VIII Kpa, a pisma otrzymywane przez skarżącego w odpowiedzi na swoje wystąpienia nie były decyzjami, innymi aktami lub czynnościami, nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.