Uzasadnienie
W dniu (...) października 2017 r. Z. K. złożył do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wniosek o wyłączenie stosowania wobec niego art. 15c ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz, U. z 2016 r. poz. 708 ze zm.).
W dniu (...) kwietnia 2019 r. Z. K. złożył skargę na przewlekłość postępowania, prowadzonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w prowadzeniu jego sprawy i wniósł o zobowiązanie Ministra do wydania decyzji w terminie 1 miesiąca oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
W dniu (...) kwietnia 2019 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji odmówił wyłączenia stosowania wobec Z. K. art. 15c ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby
Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 132 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi na przewlekłość i poinformował, że w dniu (...) kwietnia 2019 r. wydał wobec skarżącego decyzję nr (...).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga na przewlekłość Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z (...) października 2017 r. zasługiwała na uwzględnienie. II SAB/Wa 306/19
W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Stosownie do § 2 pkt 8), Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
W sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której pomiędzy złożeniem wniosku do organu o wydanie decyzji, a wydaniem decyzji ostatecznej, upłynęło półtora roku. Nie wymaga więc wyjaśniania, że mamy do czynienia z przewlekłym prowadzeniem sprawy skarżącego. Oceny tej nie zmienia fakt wydania przez organ decyzji ostatecznej w dniu (...) kwietnia 2019 roku.
Należało zatem zastosować art. 149 § 1 p.p.s.a. stanowiący, że Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.
§ 1 a. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
§ 2. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
W opisanym stanie, na mocy art. 149 § 1 pkt 3) Sąd stwierdził, że Minister dopuścił się przewlekłości w rozpoznaniu wniosku Z. K. z dnia (...) października 2017 roku i na podstawie art. 149 § la) Sąd uznał, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Rozpoznanie sprawy nastąpiło w trybie uproszczonym, gdyż stosownie do treści art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dlatego Sąd rozpoznał sprawę w tym trybie, na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.