Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 stycznia 2011 r. odrzucił skargę wniesioną przez A. K. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej.
Skarżący wnioskiem z dnia 26 lutego 2011 r., złożonym na formularzu urzędowym, wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą niepełnosprawną, nie uzyskuje żadnych dochodów. W gospodarstwie domowym pozostaje z żoną J. K. Wskazał, że na dochód rodziny składa się jedynie czynsz, uzyskiwany przez żonę z tytułu najmu lokalu znajdującego się w domu w L. przy [...], który wynosi 400 zł. Oświadczył, że posiada wraz z żoną dom o powierzchni 150 m2 oraz działkę o powierzchni 856 m2, na której jest posadowiony dom, a ponadto nie mają żadnego majątku.
Skarżący podniósł również, że pomoc w utrzymaniu, w tym zapewnieniu środków na opłatę rachunków uzyskuje od rodziny.
Do wniosku dołączył zeznanie podatkowe za 2009 r.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że - w niniejszej sprawie na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Z uwagi na powyższe, rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jest zbędne i nie podlega ocenie w zakresie przesłanek ustawowych.
Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego.
Zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Stosownie do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna strony jest trudna i nie pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Skarżący i jego żona nie posiadają oszczędności ani przedmiotów wartościowych, a dochód w wysokości 400 zł, jakim dysponuje 2-osobowa rodzina nie pozwala ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla wnioskodawcy i jego żony. Należy też podkreślić, że przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji obowiązuje przymus adwokacko-radcowski.
W związku z powyższym należało uznać, iż skarżący spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.