Uzasadnienie
K. Z. wniósł w dniu 11 sierpnia 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta m. W. w przedmiocie przedstawienia oferty pracy. Skarżący wyjaśnił, że kierownik Centrum Aktywizacji Zawodowej w Urzędzie Pracy m. W. odmówił udostępnienia szczegółów oferty pracy, umieszczonej na tablicy ogłoszeń w Urzędzie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, jako niedopuszczalnej i bezzasadnej. Prezydent m. W. podniósł, że skargę K. Z. należy uznać za skargę na inne niż określone w pkt 1-3 art. 3 § 2 ppsa akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W konsekwencji, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, skarżący powinien wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa – na podstawie przepisu art. 52 § 3 ppsa, czego nie uczynił, tym samym nie dopełnił ustawowego obowiązku, od którego uzależnione jest skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 i § 2 ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach (art. 3 § 2 pkt 4 ppsa)
W pierwszej kolejności należy zatem ustalić czy przedstawienie osobie bezrobotnej oferty pracy przez urząd pracy należy do innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie powinno bowiem budzić wątpliwości konstatacja, że właściwy urząd pracy nie ma podstaw do wydania decyzji lub postanowienia w tym zakresie.
Do sądu administracyjnego może być zaskarżona czynność, która posiada charakter publicznoprawny, czyli została podjęta przez państwowe lub niepaństwowe jednostki organizacyjne, które uprawnione są do prowadzenia działalności mieszczącej się w zakresie pojęcia działalności administracji publicznej.
Nadto czynność podlegająca zaskarżeniu musi dotyczyć uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, czyli musi stwierdzać, potwierdzać lub odmawiać stwierdzenia lub potwierdzenia określonych uprawnień lub obowiązków (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2008 r., wyd. 1, str. 30).
Nadto czynność musi mieć charakter zewnętrzny, czyli musi być skierowana do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani też służbowo organowi podejmującemu daną czynność.
Czynność taka musi być nadto skierowana do indywidualnego podmiotu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 60).
Za aktualne w obowiązującym stanie prawnym należy uznać stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydane na postawie nieobowiązującego już art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (z uwagi na analogiczne brzmienie art. 3 § 2 pkt 4 ppsa), w którym Sąd ten stwierdził, że przez akty lub czynności organu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o NSA należy rozumieć głównie działania materialno-techniczne, wywołujące określone skutki prawne. Działania te mogą mieć również charakter władczy, z tym że nie są to rozstrzygnięcia władcze, gdyż wówczas mamy do czynienia z decyzją administracyjną (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2003 r. sygn. akt OPS 2/03, ONSA 2004 r., nr 1, poz. 5, str. 79).
Przedstawienie bezrobotnemu oferty pracy należy niewątpliwie do podstawowych zadań urzędów pracy (art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.). Nie można jednak uznać, że stanowi czynność, która podlegałaby kontroli sądów administracyjnych. Ogłoszenie oferty pracy nie ma charakteru czynności zindywidualizowanej, ponieważ nie jest skierowane do konkretnych, imiennie oznaczonych podmiotów. Nie dotyczy też żadnych uprawnień lub obowiązków, jej przedstawienie nie rodzi bowiem obowiązku jej przyjęcia ani też nie daje uprawnienia do żądania zawarcia umowy. Nadto, nie stwierdza, nie potwierdza ani też nie odmawia stwierdzenia lub potwierdzenia określonych uprawnień lub obowiązków.
Konsekwencją uznania, że przedstawienie oferty pracy przez urząd pracy nie stanowi czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, jest przyjęcie, że skarga na bezczynność w tym zakresie również nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Wyjaśnić trzeba, że na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, jak też naruszenie praworządności lub interesów skarżących przysługuje skarga do właściwego organu (art. 227 i następne ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Postępowanie prowadzone w tym trybie nie kończy się wydaniem rozstrzygnięcia, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Dodać również należy, że w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 29 lipca 2011 r. Urząd Pracy w W. wyjaśnił powody braku przedstawienia szczegółów interesującej skarżącego oferty pracy (pismo z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...]).
Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarga K. Z. jest niedopuszczalna i podlega obligatoryjnemu odrzuceniu przez sąd administracyjny.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.