Uzasadnienie
Podaniem z [...] listopada 2019 r., złożonym za pośrednictwem systemu USOS, D. D. (dalej: "skarżąca") – studentka czwartego roku jednolitych magisterskich studiów niestacjonarnych (wieczorowych) na kierunku prawo Wydziału Prawa i Administracji [...] (dalej: "WPiA [...]") wniosła o nieuwzględnienie jej osoby jako studenta w roku akademickim 2019/2020. W odpowiedzi na to pismo Prodziekan [...]WPiA [...] (pismem z [...] stycznia 2020 r.) poinformował skarżącą, iż posiada ona status czynnego studenta WPiA [...].
W piśmie z [...] lutego 2020 r. skarżąca wskazała, że w podaniu z listopada 2019 r. złożyła oświadczenie woli w sposób nieprecyzyjny, ponieważ nigdy nie składała oświadczenia tej treści. Podniosła, iż nie podjęła nauki na kierunku prawo na WPiA [...] oraz przedstawiła swoje uwagi na temat niewłaściwego świadczenia usług edukacyjnych przez uczelnię, w tym braku możliwości korzystania z pełnej oferty dydaktycznej.
Decyzją z [...] lutego 2020 r. [...] WPiA [...] skreślił skarżącą z listy studentów wobec nieuzyskania zaliczenia czwartego roku studiów. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, ww. rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją [...][...] (dalej: "[...]", "organ") z [...] kwietnia 2020 r.
W skardze z [...] marca 2020 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca m.in. zarzuciła organowi bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej, pomimo dwukrotnego złożenia przez nią oświadczenia woli o rezygnacji ze studiów (w listopadzie 2019 r. i [...] lutego 2020 r.), a także podniosła przekroczenie przez organ ustawowych terminów załatwienia sprawy (vide pkt IV skargi). Ponadto zażądała: stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (vide pkt V skargi); przyznania jej sumy pieniężnej w kwocie 2.500 zł (vide pkt VI skargi) oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania (vide pkt VIII skargi).
W odpowiedzi na skargę (pismo z [...] czerwca 2020 r.) [...] wniósł o odrzucenie skargi na bezczynność z uwagi na jej przedwczesność. W tym kontekście organ wskazał, że skarżąca pismem z [...] maja 2020 r. (a zatem już po wywiedzeniu skargi do tut. Sądu) złożyła ponaglenie, którego brak formalny w postaci podpisu usunęła [...] maja 2020 r. Natomiast w dniu [...] maja 2020 r. ponaglenie zostało przekazane organowi drugiej instancji. [...] zaakcentował również, iż skarżąca została skreślona z listy studentów decyzją [...] WPiA [...] z [...] lutego 2020 r. (utrzymaną w mocy decyzją [...] z [...] kwietnia 2020 r.), co czyniło bezprzedmiotowym prowadzenie postępowania zainicjowanego oświadczeniem skarżącej o rezygnacji ze studiów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. (dalej: "p.p.s.a."), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Instytucja ponaglenia została uregulowana w przepisach art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.). Jak przyjmuje się w orzecznictwie dotyczącym wykładni art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść nawet tego samego dnia, w którym zostało wniesione ponaglenie do właściwego organu (vide wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 11 grudnia 2019 r., sygn. akt II OSK 1314/19; z 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II OSK 2558/19; z 29 października 2019 r., sygn. akt II OSK 2012/19; z dnia 21 stycznia 2020 r., sygn. akt II OSK 2497/19 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżąca wystąpiła z ponagleniem po upływie dwóch miesięcy od wniesienia skargi. Nadto wskazać należy (na co trafnie też zwrócił uwagę organ w odpowiedzi na skargę), iż zarówno podanie z [...] listopada 2019 r., jak i pismo z [...] lutego 2020 r. nie wyrażały expressis verbis ani oświadczenia o rezygnacji z kontynuowania studiów, ani żądania wykreślenia z listy studentów. Nawet jeśli wyinterpretuje się z nich oświadczenie o ww. treści, to skuteczność skargi na bezczynność w rozpoznaniu takiego oświadczenia (żądania) dyskwalifikuje wspomniany brak uprzedniego ponaglenia (tj. ponaglenia poprzedzającego wniesienie skargi). Skarga taka jako przedwczesna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast w myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wedle którego Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.