Uzasadnienie
Z. K. pismem z dnia 2 kwietnia 2014 r., które wpłynęło do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w dniu 7 kwietnia 2014 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenia postępowania przez organ w przedmiocie wydania decyzji w sprawie przetwarzania danych osobowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu, bowiem wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r., czyli już po wniesieniu przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie zaś do art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji strona winna przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skorzystać z regulacji przewidzianej w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: K.p.a.), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Przedmiotem skargi Z. K., wniesionej w dniu 2 kwietnia 2014 r., jest bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie wydania decyzji w sprawie przetwarzania danych osobowych.
Z akt sprawy wynika, że skarżący – pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r., które wpłynęło do organu w dniu 25 kwietnia 2014 r. – wezwał Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych – na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. – do usunięcia naruszenia prawa, polegającego na znacznym przekroczeniu terminu, przewidzianego na wydanie decyzji administracyjnej, wynikającego z art. 35 K.p.a. (k-181 akt administracyjnych). Jednocześnie skarga na bezczynność i przewlekłe prowadzenia postępowania przez organ w przedmiocie wydania decyzji w sprawie przetwarzania danych osobowych została wniesiona do Sądu w dniu 2 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k-3 akt sądowych).
Stwierdzić zatem należy, że wezwanie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do usunięcia naruszenia prawa zostało złożone przez stronę już po wniesieniu skargi do Sądu. Oznacza to, że skarżący przed wniesieniem przedmiotowej skargi nie wyczerpał trybu postępowania, określonego w art. 37 K.p.a. To zaś powoduje, że skarga na bezczynność organu administracji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.