Uzasadnienie
B. W. po otrzymaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z uwagi na brak dochodów nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych. Podniósł również, że ewentualne wszczęcie egzekucji będzie bezcelowe, z uwagi na jej bezskuteczność. Do wniosku została dołączona kserokopia postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji oraz kserokopia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 121/06 o umorzeniu należności sądowej w kwocie 100 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej.
Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego w zakresie uzupełnienia złożonego wniosku o informacje niezbędne do oceny aktualnego stanu jego możliwości płatniczych oraz obecnej sytuacji rodzinnej. Natomiast w piśmie z dnia 19 kwietnia 2010 r. podniósł, że we wcześniejszym prawomocnym orzeczeniu, kwestia jego sytuacji majątkowej i życiowej została już przesądzona i stosownie do zasady wyrażonej w art. 170 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w kolejnym postępowaniu sprawa ta nie może już być badana.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa. Z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek wnikliwego zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa. Jedynym zaś czynnikiem, od którego ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia możliwość przyznania wnioskującemu żądanej pomocy w ramach prawa pomocy jest kryterium materialne. Obowiązek badania aktualnej sytuacji majątkowej wnioskującego powstaje więc za każdym razem po złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, ale to na stronie składającej wniosek ciąży obowiązek wykazania, że pomoc ta powinna zostać jej przyznana.
Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem incydentalnym – nie związanym merytorycznie ze sprawą, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego – i jego wynik zależy od wykazania przez stronę istnienia przesłanek, związanych z jej sytuacją finansową. Prawomocne orzeczenie wydane w tym przedmiocie jest wiążące jedynie w danej sprawie i w określonym zakresie. Przyznane prawo pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć – art. 249 powołanej wyżej ustawy. Ponadto, jeśli odmówiono stronie przyznania prawa pomocy, a jej sytuacja majątkowa ulegnie pogorszeniu, na stosowny wniosek strony jej sytuacja materialna ponownie zostanie zbadana.
W niniejszej sprawie skarżący nie podał, jaka jest jego aktualna sytuacja rodzinna i majątkowa. Nie odpowiedział na wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia złożonego wniosku i nie wskazał, czy nadal mieszka z rodziną, z czego się utrzymuje, czy korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej, jakie ponosi koszty utrzymania. Oznacza to, że w tej sprawie z powodu braku podstawowych danych nie jest możliwe dokonanie oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony. Należy więc uznać, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.