Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Zarzut skargi dotyczy bezczynności Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpatrzeniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Tego typu zażalenie nie podlega rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd też do skarg w tych sprawach nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej.
Dodatkowo wskazać należy, że samo powoływanie się przez skarżącego na ustawę o dostępie do informacji publicznej nie może powodować konieczności jej stosowania, jeśli z całokształtu okoliczności wynika, że skarżący ma zapewniony dostęp do żądanych akt w innym trybie. W niniejszej sprawie sprawa dostępu do akt postępowania sądowoadministracyjnego jest regulowana przepisami powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.