Uzasadnienie
K. i R.R. w dniu 17 sierpnia 2004 r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej polegającą, ich zdaniem, na nierozpatrzeniu wniosku z dnia 11 kwietnia 2001 r. o ustalenie w trybie art. 160 kpa odszkodowania za poniesioną przez nich szkodę.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie wskazując, że wniosek skarżących o ustalenie odszkodowania został rozpatrzony decyzją tego organu z dnia [...] maja 2001 r. nr [...] o odmowie przyznania odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienia nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku, gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji, jeżeli oczywiście w odniesieniu do danej decyzji lub postanowienia istnieje możliwość uruchomienia toku instancji. Skorzystanie z tego środka jest więc niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność strona otrzymała już orzeczenie organu.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej przed wniesieniem skargi rozpoznał wniosek skarżących wydając w dniu [...] maja 2001 r. decyzję nr [...] o odmowie przyznania odszkodowania (dowód: karta nr [...] akt administracyjnych). W dniu 16 maja 2001 r. skarżący złożyli wniosek o jej sprostowanie, co potwierdza, że decyzja ta została im doręczona.
Skoro więc przed złożeniem skargi organ wydał decyzję i decyzja ta została doręczona skarżącym, to skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, postanowiono jak w sentencji.