Uzasadnienie
K. J. w dniu [...] stycznia 2013 r., powołując się na art. 217 i art. 218 Kpa, złożył do Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wniosek o wydanie zaświadczenia o wysokości podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego wraz z dodatkami, tj. funkcyjnym, stażowym, za stopień, za nagrodę roczną i grupę zaszeregowania wraz z mnożnikami.
W dniu [...] lutego 2013 r. ww. skierował do Ministra Spraw Wewnętrznych pismo określone jako "zażalenie", w którym podał, że wielokrotnie zwracał się do Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW o wydanie zaświadczeń w określonym przedmiocie, ale organ nie wydaje mu zaświadczeń żądanej treści.
Minister Spraw Wewnętrznych w piśmie z dnia [...] marca 2013 r. zawiadomił, że skarga z dnia [...] lutego 2013 r. została uznana za bezzasadną.
K. J. w dniu 12 maja 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administrcayjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego MSW w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r.
Zdaniem skarżącego organ "stoi w stanie zaskarżalnej bezczynności (...) i nie wydaje zaświadczenia żądanej treści, pomimo, że jest do tego zobowiązany".
Organ wniósł o oddalenie skargi i podał, że z uwagi na obowiązujące przepisy nie może wydać zaświadczeń, których żąda skarżący.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powyżej określonych przepisów sądy administracyjne orzekają, w zakresie swojej właściwości, m.in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1-4 (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. Nr 270 z późn. zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
Na wstępie stwierdzić należy, iż bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie – ale mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną zwłoką organu w jego podjęciu. Okoliczności, jakie spowodowały zwłokę organu oraz jego działania w toku rozpoznawania sprawy (jak też zaniechania) oraz stopień przekroczenia terminów będą miały natomiast znaczenie przy ocenie sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca, w rozumieniu art. 149 § 1 zd. drugie ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), czy też nie.
Zgodnie z określoną w art. 12 Kpa zasadą szybkości postępowania, organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie.
Z akt sprawy wynika, iż organ znał treść żądania skarżącego zawartego w jego wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r., tj. wydania zaświadczenia żądanej treści. Oznacza to, że po stronie organu powstał obowiązek do działania w ramach przepisów prawa, a w szczególności tych, które zostały zawarte w Dziale VII Kpa – Wydawanie zaświadczeń.
Zgodnie art. 217 § 1 Kpa, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie.
§ 2. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli:
- 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa;
- 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego.
§ 3. Zaświadczenie powinno być wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni.
§ 4. Zaświadczenie wydaje się w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym, weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, jeżeli zażąda tego osoba ubiegająca się o zaświadczenie.
Natomiast art. 218 § 1 Kpa stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu.
§ 2. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające.
Zgodnie z art. 219 Kpa, odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2013 r. nie został rozpoznany, a organ żądanego zaświadczenia nie wydał, ani nie odmówił jego wydania. Skoro zadanie skarżącego nie zostało rozpoznane w formie i terminie określonych w powyżej przytoczonych przepisach, to organ pozostaje w bezczynności.
Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd nie znalazł podstaw do przypisania organowi, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 powyżej powołanej ustawy, orzekł jak w sentencji wyroku.