Uzasadnienie
W następstwie wniesionej skargi, w toku postępowania sądowego, B. G. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu w którym oświadczyła, iż domaga się zwolnienia kosztów sądowych.
W oświadczeniu wyjaśniła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i synem. Ujawniła, że nie posiada majątku, oszczędności i wierzytelności, a swój stan majątkowy określiła jako odpowiadający osobom ubogim. Wskazała również, że jest zadłużona wobec właściciela mieszkania w którym pomieszkuje wraz z członkami rodziny. Zadłużenie to wyniosło na dzień 31 maja 2015 r., [...] zł (co potwierdza w dołączonym do wniosku o prawo pomocy pismo [...] Zarządu Nieruchomości Komunalnych z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...]). Wnioskodawczyni ujawniła, że nikt z jej rodziny nie zarobkuje, jedynie mąż za uzyskane z zbierania butelek pieniądze opłaca jedynie bieżące rachunki. Skarżąca powołała się również na akta sprawy II SA/Wa 1606/15 w których określono jej sytuację majątkową. W aktach tych znajduje się m.in. dokumentacja potwierdzająca, że skarżącej przysługiwał na mocy decyzji z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] Prezydenta Miasta G. status osoby bezrobotnej.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że skarżąca wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Przy wykazanym dochodzie, a raczej jego braku, i zadłużeniu rodziny w sposób oczywisty nie byłaby w stanie samodzielnie i bez uszczerbku dla swojego utrzymania opłacić kosztów sądowych.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.