Uzasadnienie
W dniu 31 stycznia 2006 r. A. S. złożył za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w sprawie rozpoznania wniosku z dnia 29 czerwca 2004 r. o zmianę decyzji Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego do uposażenia zasadniczego.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, postępowania sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 cyt. ustawy).
Pismem z dnia 20 marca 2006 r. skarżący cofnął skargę na bezczynność organu. W uzasadnieniu wskazał, iż Dyrektor Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego już po wniesieniu skargi na bezczynność doręczył w dniu 2 lutego 2006 r. decyzję w przedmiocie wniosku. Doręczenie decyzji rozpoznającej wniosek skarżącego spowodowało ustanie bezczynności organu a zatem rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne, bowiem nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
Z tych względów na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.