Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] marca 2013 r. R. C. zwrócił się do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych o udostępnienie akt postępowania – w trybie art. 73 K.p.a – zawierających dokumenty, takie jak:
- - opisane w art. 61 § 4 K.p.a.,
- - opisane w art. 77 § 2 K.p.a.,
- - opisane w art. 104 § 2 K.p.a.
W odpowiedzi na wniosek organ, pismem z [...] kwietnia 2013 r., poinformował stronę, że może się zapoznać z aktami w trybie i na zasadach art. 73 K.p.a. Nadto organ wskazał, że przepis prawa, oznaczony jako podstawa wniosku, nie nakłada na organ obowiązku dokonywania analizy akt czy poszukiwania określonych dokumentów.
W powyższym stanie faktycznym strona wywiodła skargę do tutejszego Sądu, zarzucając organowi bezczynność w rozpoznaniu jej wniosku. W ocenie skarżącego, organ, odmawiając udostępnienia konkretnych dokumentów, winien wydać w tym przedmiocie postanowienie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w piśmie z [...] kwietnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy.
Skarga analizowana przez pryzmat wskazanych przepisów jawi się jako niezasadna.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi administracji dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ, prowadząc przedmiotowe postępowanie, pozostawał w bezczynności.
W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga okoliczność, że z bezczynnością organu mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ nie podejmuje wymaganych prawem działań, w reakcji na wniosek wszczynający postępowanie. Innymi słowy bezczynność polega na tym, że organ milczy, mimo iż strona zażądała od niego załatwienia sprawy.
Zwrócić uwagę należy także na to, że zakres podmiotowy i przedmiotowy sprawy administracyjnej określa strona, wszczynając postępowanie. Organ rozpoznając sprawę, musi zaś poruszać się w tych ramach, jakie oznaczyła strona we wniosku.
Przechodząc do realiów niniejszej sprawy, wskazać należy, że strona wskazała przepis art. 73 K.p.a. jako podstawę wniosku o udostępnienie akt postępowania administracyjnego, zawierających określone we wniosku dokumenty. Wobec powyższego precyzyjnego określenia podstawy prawnej wniosku, organ, rozpoznając go, mógł poruszać się tylko i wyłącznie w jego granicach.
Zgodnie z treścią wyżej powołanej normy prawnej – § 1 "strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania". Treść przywołanej regulacji wskazuje na to, że celem ustawodawcy ją tworzącej było umożliwienie podmiotowi, będącemu stroną postępowania, przeglądania akt sprawy danego postępowania. Organ, otrzymując od strony postępowania wniosek wywodzony z treści art. 73 K.p.a., winien więc udostępnić do wglądu konkretne akta. Jeśli zaś to uczyni, czy też wyrazi na to zgodę, nie będzie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu takiego wniosku.
Analiza akt niniejszego postępowania prowadzi do konkluzji, że organ zareagował prawidłowo na wniosek strony. Pismem z [...] kwietnia 2013 r. poinformował bowiem stronę, iż jest w posiadaniu akt administracyjnych, w związku z czym wnioskodawca ma możliwość zapoznania się z nimi. Tym samym uznać należy, że organ zrealizował obowiązek, ciążący na nim w myśl normy art. 73 K.p.a.
Podkreślenia wymaga też okoliczność, że omawiany przepis umożliwia stronie domagania się dostępu do całych akt postępowania. Strona, przeglądając te akta, może zaś dotrzeć do konkretnych dokumentów, które ją interesują, lub też stwierdzić brak ich występowania. Wbrew twierdzeniom skargi, organ, działając w trybie art. 73 K.p.a., nie jest zaś zobowiązany do udostępnienia wnioskodawcy konkretnych dokumentów z akt postępowania. Omawiany przepis nie nakłada bowiem na organ obowiązku poszukiwania w aktach postępowania konkretnych dokumentów. Nie taki jest bowiem cel ww. normy prawnej.
Powyższe stwierdzenia prowadzą do konkluzji, iż brak jest przesłanek, umożliwiających skarżącemu sformułowanie skutecznego zarzutu bezczynności organu. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych zareagował bowiem na wniosek – rozpoznał go i uwzględnił, wyrażając zgodę na zapoznanie się przez stronę z aktami postępowania.
Na marginesie wskazać należy, że punktem odniesienia tutejszy Sąd uczynił przepis art. 73 § 1 K.p.a. Zarówno bowiem w treści wniosku, jak i skargi, nie pojawiało się żądanie dotyczące uwierzytelnionych odpisów.
W świetle powyższego, w sytuacji, gdy organ rozpoznał wniosek strony, a więc nie pozostaje w bezczynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).