Uzasadnienie
J. O. pismem z dnia 11 maja 2011 r. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w niniejszej sprawie i ustanowienie adwokata z urzędu, w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2011 r., oddalającego jego skargę na bezczynność Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Skarżący uzupełnił powyższe pismo, składając wniosek na urzędowym formularzu PPF.
Jednocześnie podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną L. O., która obecnie przebywa za granicą, gdzie w zamian za opiekę nad osobą niepełnosprawną ma pokryte koszty pobytu i utrzymania.
Skarżący podniósł, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z paczek żywnościowych oraz środków czystości otrzymywanych ze Stowarzyszenia [...] oraz oddaje krew dla [...]. Wskazał również, że nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Podał, że czynsz za mieszkanie, w którym mieszka opłaca syn.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie na skarżącym nie ciąży obowiązek poniesienia jakichkolwiek kosztów sądowych.
Stosownie bowiem do art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strona której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
W niniejszej sprawie prawomocnym postanowieniem z dnia 25 marca 2011 r. zostało przyznane J. O. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W związku z powyższym, stosownie do treści art. 243 § 2 cytowanej ustawy, przyznane już wcześniej w danej sprawie prawo pomocy, obejmuje całe postępowanie w danej sprawie, łącznie z postępowaniem egzekucyjnym, w także postępowanie międzyinstancyjne, jak i postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zatem ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po zakończeniu postępowania przez Sąd I instancji, w zakresie w jakim zostało już ono w danej sprawie przyznane, jest zbędne.
Zgodnie zaś z art. 245 § 1 i 3 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ze złożonego obecnie w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z dokumentów, załączonych wcześniej do akt sprawy, wynika, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a utrzymuje się z paczek rzeczowych oraz dzięki pomocy syna, który opłaca koszty związane z eksploatacją mieszkania.
W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 pkt 4, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.