Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. L. z uwagi na to, że skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi.
Skarżący Z. L. wnioskiem z dnia 9 września 2013 r. wystąpił o uzupełnienie ww. postanowienia o orzeczenie dotyczące kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek jest niezasadny.
Stosowanie zaś do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W myśl § 2 wymienionego artykułu, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2013 r. został wniesiony w ustawowym terminie.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż skarżący w piśmie z dnia 9 września 2013 r. zwrócił się o uzupełnienie ww. postanowienia o orzeczenie dotyczące kosztów sądowych.
Zgodnie z ww. art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 1 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.
Jednocześnie wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie można orzec o kosztach sądowych, gdyż skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi, co czyni bezzasadnym jego wniosek o uzupełnienie tego postanowienia w zakresie orzeczenia o kosztach.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.