Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z dnia 24 sierpnia 2011 r. G. z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego, uczyniła bezczynność Starosty [...] w zakresie rozpoznania punktu 3 i 4 wniosku o udostępnienie informacji publicznej, złożonego do organu w 14 kwietnia 2011 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie skargi. Wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. odmówił wnioskodawcy udostępnienia informacji wnioskowanej w punkcie 3 i 4 wniosku. Decyzja niniejsza doręczona została wnioskodawcy w dniu 16 września 2011 r.
Pismem z dnia 27 września 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o umorzenie postępowania i zwrot kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w pkt. 1-2. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Stosownie do art. 54 § 3 P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W związku z tym, że Starosta [...] uwzględnił skargę G. z siedzibą w W. i po rozpoznaniu punktu 3 i 4 wniosku o udostępnienie informacji publicznej wydał, w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie z tej skargi stało się bezprzedmiotowe.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt. 1 postanowienia.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 oraz art. 209 P.p.s.a. Zgodnie z art. 205 § 2 tej ustawy, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
Stawki wynagrodzenia radcy prawnego, o których mowa wyżej, określone zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Do kosztów sądowych Sąd zaliczył uiszczony wpis od skargi na bezczynność w należnej wysokości 100 zł. Na tej podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasądził kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.