Uzasadnienie
S. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 12 lipca 2017 r. w sprawie II SO/Wa 25/17 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 28 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. K. w przedmiotowej sprawie.
W dniu 4 października 2017 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata ze [...]. Skarżący wskazał, że utrzymuje się z zasiłku do osób niepełnosprawnych wypłacanego miesięcznie w wysokości 153 zł oraz z pomocy rzeczowej od przyjaciół i rodziny. Oświadczył ponadto, że na żywność nic nie wydaje, ponieważ jada za darmo u przyjaciół i rodziny, gdzie również za darmo mieszka. Podał, że jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym. Na leki wydaje ok. 50 zł miesięcznie a na odzież, bieliznę i buty ok. 25 zł miesięcznie. Nie płaci czynszu, bo korzysta z gościnności przyjaciół i rodziny, ale nie prowadzi z nikim wspólnego gospodarstwa domowego. Nie kupuje energii elektrycznej ani wody. Nie ma też żadnych zobowiązań z tytułu umowy abonamentowej za telefon komórkowy. Wskazał ponadto, że na rehabilitację kręgosłupa wydaje miesięcznie ok. 100 zł. Nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Wyjaśnił jednocześnie, że w związku z nieuregulowaniem należności, wynikających z tytułu kredytu studenckiego, ma do spłacenia kwotę około 30.000 zł.
Do wniosku zostały załączone kserokopie dokumentów, dotyczących sytuacji finansowej i zdrowotnej strony.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
S. K., jak wskazano wyżej, korzysta z przyznanego uprzednio zwolnienia od kosztów sądowych. Obecnie domaga się także ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika w ramach prawa pomocy. Zauważyć należy, że skoro skarżącemu zostało uprzednio przyznane prawo pomocy obejmujące zwolnienie w całości od kosztów sądowych, tym samym zadośćuczynienie obecnemu wnioskowi o ustanowienie adwokata z urzędu oznaczałoby w praktyce przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, na które, w myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. składają się obie analizowane instytucje procesowe, tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. To zaś wymaga oceny wniosku z zastosowaniem surowszych kryteriów, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Analizując sytuację majątkową skarżącego stwierdzić należy, że w wystarczającym stopniu wykazał on, iż spełnia powyższe przesłanki.
S. K. jest osobą schorowaną, niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, otrzymuje zasiłek dla osób niepełnosprawnych w wysokości 153 zł oraz pomoc rzeczową od rodziny i przyjaciół. Nadto ciąży na nim konieczność spłaty należności z tytułu zaciągniętego kredytu studenckiego w wysokości około 30.000 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Nie ma również stałego miejsca zamieszkania. Ponadto skarżący ponosi stałe miesięczne koszty z tytułu zakupu leków ok. 50 zł oraz rehabilitacji ok. 100 zł.
W związku z powyższym należy uznać, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy, bowiem nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.