Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 06 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 362/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: 1) zobowiązał P. S. A. z siedzibą w K. do rozpoznania wniosku Z. L. z dnia [...] marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania;
- 2) stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
- 3) odrzucił skargę Z. L.;
- 4) zasądził od P. S. A. z siedzibą w K. na rzecz skarżącego Z. L. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2 zd. 1 powołanego wyżej artykułu).
Sprostowanie orzeczenia może nastąpić z urzędu, jeżeli sąd stwierdzi występujące w nim niedokładności, a także na wniosek każdej ze stron postępowania lub jego uczestników.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność, a złożenie wniosku o sprostowanie nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego.
Istotą sprostowania jest wyeliminowanie błędów, o których mowa w art. 156 § 1 ppsa, a które zawiera orzeczenie - jego sentencja, czy też uzasadnienie, przy czym nie może ono prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.
W trybie art. 156 § 1 ppsa sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym wszystkie wymienione nieprawidłowości muszą być bezsporne i oczywiste. Jako niedokładności uznać można nieścisłości np. w oznaczeniu stron, dokładnym wymienieniu innych podmiotów występujących w postępowaniu, czy nieprawidłowe podanie imienia strony. Z kolei za błędy pisarskie może być uznane widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, czy też jego niezamierzone opuszczenie. Błędem rachunkowym będzie z kolei niewłaściwe przeprowadzenie działań arytmetycznych. Przez oczywiste omyłki należy rozumieć wszystkie inne sytuacje poza wymienionymi powyżej, które swoim charakterem są do nich zbliżone.
W związku z tym, że w rezultacie sprostowania orzeczenie otrzymuje brzmienie zgodne z wolą sądu w chwili jego wydania, postanowienie o sprostowaniu rozciąga swoje skutki od chwili wydania sprostowanego orzeczenia.
W sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 362/13 - w wierszu 13. i 14. od góry sentencji wyroku - wystąpiła oczywista omyłka, polegająca na błędnym wskazaniu, że jest to sprawa ze skargi na decyzję, zamiast sprawa ze skargi na bezczynność.
W przedmiotowej sprawie WSA w Warszawie wydał wyrok w sprawie ze skargi "na bezczynność P. S.A. z siedzibą w K.", a nie, jak to omyłkowo wskazano w sentencji wyroku, "na decyzję P. S.A. z siedzibą w K.".
Wobec oczywistości wskazanej wyżej omyłki, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.