Uzasadnienie
I. S., P. S. oraz N. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 22 lutego 2019 r. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 6 stycznia 2019 r. dotyczącego wszczęcia postępowania wyjaśniającego wobec nauczycieli.
Pismem z dnia 7 czerwca 2019 r. wezwano skarżących do podania, czy przed wniesieniem skargi złożyli ponaglenie z którego wynikało, że organ nie załatwił w odpowiednim terminie wniosku z dnia 6 stycznia 2019 r.
Pismem z dnia 7 czerwca 2019 r. wezwano również organ do udzielenia informacji w powyższym przedmiocie.
W odpowiedzi na wezwanie organ w piśmie z dnia 13 czerwca 2019 r. (karta 38) stwierdził, że przed wniesieniem skargi na bezczynność strony składały jedynie dwa pisma: wniosek o wszczęcie postępowania z dnia 6 stycznia 2019 r. oraz wniosek o wszczęcie postępowania wyjaśniającego z dnia 18 stycznia 2019 r. Z treści wskazanych pism nie wynika, że skarżący zarzucają organowi bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku.
Wezwanie z dnia 7 czerwca 2019 r. zostało doręczone skarżącym w dniu 12 czerwca 2019 r. (karta 40-42), jednakże do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie udzielili na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przewidziany w ustawie.
W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), dalej k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, w ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
- 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że z analizy akt administracyjnych, a także oświadczenia organu wynika, iż przed wniesieniem skargi na bezczynność skarżący nie wyczerpali trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. - nie wnieśli stosownego ponaglenia.
Wskazany stan faktyczny sprawy nie spełnia normy art. 52 p.p.s.a. Skarga na bezczynność powinna być w niniejszej sprawie poprzedzona ponagleniem (art. 37 § 1 k.p.a.). Przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpali przysługującego im środka zaskarżenia na drodze administracyjnej.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.