Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] maja 2013 r. J. S. zwrócił się do Wójta Gminy K. z prośbą o przesłanie na wskazany adres poczty e-mailowej, skanu załącznika nr [...] do dokumentacji prac planistycznych związanych z uchwalonym uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla W., o jakiej mowa w § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W odpowiedzi na powyższy wniosek organ poinformował stronę, że załącznik nr [...] do Uchwały Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. jest udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej Gminy K. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu, polegającą na nieudzieleniu żądanej informacji publicznej. Domagał się w niej zobowiązania organu do rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2013 r., wymierzenia organowi grzywny, zwrotu kosztów postępowania oraz dokonania sygnalizacji w trybie art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc iż udzielił stronie żądanej informacji, odsyłając do Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ udzielił odpowiedzi na wniosek strony.
Przede wszystkim podkreślenia wymaga okoliczność, że ustalenie zakresu wnioskowanego żądania leży w gestii wnioskodawcy. To on określa bowiem przedmiot informacji, którą chce otrzymać, jak również określa podmiot, od którego chciałby ją uzyskać.
Odpowiedź udzielona przez zobowiązanego winna więc pozostawać w ścisłej korelacji z zadanym pytaniem. Ani bowiem wnioskodawca, ani też Sąd administracyjny, dokonujący ewentualnie weryfikacji działania organu, nie mogą mieć wątpliwości co do tego, że odpowiedź organu dotyczy zadanego pytania.
Przechodząc do realiów niniejszej sprawy, wskazać należy, że analiza odpowiedzi udzielonej przez podmiot zobowiązany prowadzi do konkluzji, iż nie jest pewnym, czy dotyczy ona zadanego pytania. Wnioskodawca domagał się bowiem skanu załącznika nr [...] do dokumentacji prac planistycznych związanych z uchwalonym uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego dla W., o jakiej mowa w § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odpowiedź udzielona przez organ dotyczy zaś załącznika do Uchwały Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. Z odpowiedzi tej nie wynika, czy załącznik nr [...] do uchwały zawiera odniesienie do prac planistycznych związanych z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Stąd, wobec powyższej nieścisłości odpowiedzi organu, brak jest podstaw do stanowczego stwierdzenia, że organ uczynił zadość ciążącemu na nim obowiązkowi i udzielił odpowiedzi, dotyczącej problematyki zakreślonej w pytaniu.
Rozpatrując niniejszą sprawę, tutejszy Sąd nie znalazł zaś podstaw do uwzględnienia, zawartych w skardze, żądań, podjęcia wobec organu kroków natury represyjnej. Organ zareagował bowiem na wniosek strony i starał się udzielić na niego odpowiedzi. Pewna nieścisłość udzielanej odpowiedzi nie może zaś świadczyć, o istnieniu po stronie organu złej woli, czy też chęci wprowadzenia obywatela w błąd.
W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, uznając skargę za zasadną, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zaś o kosztach rozstrzygnął zgodnie z dyspozycją art. 200 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.