Uzasadnienie
Decyzją z [...] listopada 2008 r. znak [...], wydaną na podstawie art. 197 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. nr 164, poz. 1365) oraz § 17 pkt 1 c Regulaminu Studiów Doktoranckich [...] wprowadzonego uchwałą Senatu nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r., Kierownik Studiów Doktoranckich, skreślił P. T. (dalej jako "skarżący") z listy uczestników pierwszego roku studiów doktoranckich [...] z dniem 27 listopada 2008 r., z uwagi na niezaliczenie I roku studiów w określonym terminie.
Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie do Rektora [...], w którym wskazał, że w trakcie roku akademickiego miały miejsce różne zdarzenia losowe utrudniające mu realizację toku studiów doktoranckich, tj. ciężkie choroby obojga rodziców, egzamin doktorski oraz obrona pierwszej pracy doktorskiej na Wydziale [...]. Jednocześnie podał, że nie miał możliwości przystąpienia do ostatniego egzaminu, gdyż prowadzący przedmiot odmówił przeprowadzenia egzaminu. Pismem z 5 marca 2009 r. skarżący uzupełnił odwołanie podając, że decyzja o skreśleniu go z listy uczestników studiów doktoranckich nie zawiera wyczerpującego uzasadnienia.
Pismem z 12 marca 2009 r. Rektor [...] poinformował skarżącego o braku podstaw do uchylenia decyzji Kierownika Studiów Doktoranckich o skreśleniu z listy doktorantów.
Skarżący pismem z 18 maja 2010 r. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Rektora [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Kierownika Studiów Doktoranckich z [...] listopada 2008 r. o skreśleniu z listy uczestników pierwszego roku studiów doktoranckich [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność.
Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "P.p.s.a.") skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Stwierdzić należy, że jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku zaś skargi na bezczynność takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność Rektora [...], w stosunku do którego brak w postępowaniu administracyjnym organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do sądu, zobligowany był wystąpić, w myśl art. 37 K.p.a., do Rektora [...] z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych nadesłanych do skargi oraz z treści samej skargi i odpowiedzi na skargę nie wynika, aby skarżący z takim wezwaniem wystąpił.
Powyższe oznacza, że skarżący nie spełnił warunku koniecznego do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, to uznać należy, że skarga jest niedopuszczalna.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę odrzucił.