Uzasadnienie
J. W. wniósł skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości wskazując w niej, że organ nie podjął wystarczających działań po skierowaniu do niego przez skarżącego pism kwestionujących prawidłowość orzeczeń sądów powszechnych. Sądy te odmawiały wznowienia postępowań, w których zapadły niekorzystne dla skarżącego orzeczenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że pisma skarżącego z lat 2005 - 2007, kierowane do Ministra Sprawiedliwości, dotyczyły nieprawidłowego - według skarżącego - orzekania sądów w sprawach, w których stroną był skarżący. Pisma te potraktowano jako skargi w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Na akty podjęte w ramach tego działu nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, a także - jak ocenił organ - nie może być wniesiona skarga na ewentualną bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak wynika z powyższego przepisu, sąd administracyjny nie orzeka w sprawach rozpatrywania skarg i wniosków, które unormowane zostało w dziale VIII Kpa. Postępowanie w zakresie skarg i wniosków, choć unormowane w przepisach procedury administracyjnej, nie stanowi postępowania, które zmierza do wydania decyzji administracyjnej, zaskarżalnego postanowienia wydanego w tym postępowaniu, w postępowaniu egzekucyjnym bądź do wydania innego aktu lub czynności określonych w punktach 2 -7 powyższego przepisu. Załatwienie skargi lub wniosku przez organ właściwy do takiego załatwienia nie stanowi żadnego rozstrzygnięcia, które na mocy przywołanego art. 3 § 2 ustawy procesowej może stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Konsekwentnie przyjąć też należy, że nie może być skutecznie wniesiona skarga do sądu administracyjnego na ewentualną bezczynność organu, który otrzymuje skargę w rozumieniu działu VIII Kpa, gdyż sąd administracyjny nie może zobowiązać takiego organu do rozpoznania skargi. Przywołane przez organ orzecznictwo sądów administracyjnych potwierdza tę zasadę.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 oraz § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji.