Uzasadnienie
D.M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, skargę na bezczynność tego organu polegającą na nierozpoznaniu odwołania z dnia [...] listopada 2016 r.
Postanowieniem z dnia 7 września 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Zarządzeniem z dnia 2 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu - w terminie 7 dni - do udzielenia informacji, czy przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność skarżący wyczerpał środek zaskarżenia określony w art. 37 K.p.a., tj. wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub po dniu 1 czerwca 2017 r. ponaglenie do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W przypadku wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa lub ponaglenia należało nadesłać kopię wraz z potwierdzeniem jego nadania w placówce pocztowej.
Pismem z dnia 9 października 2017 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu wniósł o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi z uwagi na konieczność kontaktu ze skarżącym.
Wobec braku odpowiedzi Sąd zarządzeniem z dnia 6 listopada 2017 r. ponowił wezwanie z dnia 2 października 2017 r. do pełnomocnika ustanowionego z urzędu.
Pismem z dnia 8 listopada 2017 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu poinformował Sąd, że w dniu 9 października 2017 r. skierował do skarżącego wezwanie o udzielenie odpowiedzi na wezwanie Sądu. Oświadczył, że pomimo doręczenia wezwania w dniu 26 października 2017 r. skarżący nie udzielił żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej jako "P.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
W przypadku skarg na bezczynność organu do dnia 1 czerwca 2017 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następowało poprzez wniesienie przez stronę zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu sprzed zmiany wprowadzonej ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Od dnia 1 czerwca 2017 r. skarżącemu przysługiwało prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w terminie w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a.
Z uwagi na to, że skarga została złożona do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w dniu 30 czerwca 2017 r. (dowód: data nadania w placówce pocztowej – karta nr 8 akt sądowych), wezwano pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu do wykazania, czy D.M. przed wniesieniem skargi do Sądu na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania odwołania z dnia [...] listopada 2016 r. wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 K.p.a., tj. czy wniósł wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub po dniu 1 czerwca 2017 r. ponaglenie do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
W piśmie z dnia 8 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu oświadczył, że D.M. nie udzielił żadnej odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu.
Reasumując, skoro D.M. nie udzielił żadnej odpowiedzi, a ponadto z akt sprawy nie wynika, by skarżący wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 K.p.a., to skarga na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, jako wniesiona do Sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.