Uzasadnienie
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.
Stosownie do treści art. art. 25 § 1 osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Zdolność sądową mają także państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej (art. 25 § 2 ustawy). Zdolność sądową mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 25 § 3 ustawy).
Ponadto zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób (art. 25 § 4 ustawy).
W dniu 17 czerwca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Stowarzyszenie [...] w B. w likwidacji złożyło skargę do Wojewódzkiego Sad Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.
Stowarzyszenie [...] w B. zostało rozwiązane na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] stycznia 2012 r., sygn. akt [...]. Jednocześnie Sąd ten zarządził likwidację Stowarzyszenia.
Rozwiązanie stowarzyszenia przez sąd oznacza zakończenie wszelkiej jego działalności. Pozostać może jedynie majątek stowarzyszenia, w tym i wierzytelności, a także roszczenia wobec niego. Przeprowadza się likwidację stowarzyszenia, którą zajmuje się likwidator. Podkreślenia jednak wymaga, że działalność likwidatora rozciąga się jedynie na sprawy majątkowe, a nie na statutową działalność rozwiązanego stowarzyszenia. Należy więc przyjąć, że w okresie likwidacji stowarzyszenie już nie istnieje, choć jego wykreślenie z rejestru stowarzyszeń jeszcze nie nastąpiło - art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o stowarzyszeniach, Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855 ze zm. (por. P. Sarnecki, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz, Kraków 2000, s. 77).
Niniejsza sprawa została zainicjowana skargą skierowaną przez Stowarzyszenie [...] w B. do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w przedmiocie dostępu do informacji publicznej. Sprawa ta nie dotyczyła zatem majątku likwidowanego Stowarzyszenia i nie jest związana z procesem jego likwidacji.
W konsekwencji tego Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej i nie może być stroną postępowania w niniejszej sprawie. Skarga wniesiona przez Stowarzyszenie nie mogła zatem wywołać zamierzonego skutku w postaci jej merytorycznego rozpoznania przez tutejszy Sąd. Brak zdolności sądowej jest w tym przypadku brakiem nieusuwalnym. Przyjęcie skargi do rozpoznania w takiej sytuacji skutkowałoby nieważnością postępowania, stosownie do treści art. 183 § 2 pkt 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Brak zdolności sądowej Stowarzyszenia [...] z siedzibą w B. w likwidacji został również uznany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1067/12, z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1086/12 oraz z dnia 16 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 367/13, orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego stwierdzić należy, że rozwiązane Stowarzyszenie nie posiada zdolności sądowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W tej sytuacji skarga podlega odrzuceniu.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.