Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:
- 1. wydawania decyzji administracyjnych,
- 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
- 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie
- 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa.
W przedmiotowej sprawie Z. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Ministra Sprawiedliwości w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] października 2004 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Pismo Z. L. rozpoznane zostało w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Procedura określona w tym dziale ma cechy jednoinstancyjnego kontrolnego postępowania administracyjnego i kończy się czynnością materialno-techniczną. Skarżącemu udzielono odpowiedzi. W związku z tym, że postępowanie tego rodzaju nie jest postępowaniem zmierzającym do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej, stwierdzić należy, że skarga do Sądu na bezczynność w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna.
Powoływanie się przez skarżącego w tym przypadku na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), uznać należy za bezpodstawne. Podkreślenia wymaga, że o trybie i sposobie rozpoznania konkretnego wniosku przesądza jego treść, nie zaś samo przekonanie skarżącego, iż żądane przez niego informacje podlegają udostępnieniu w trybie powołanej ustawy.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak wyżej.