Uzasadnienie
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:
- 1. wydawania decyzji administracyjnych,
- 2. postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
- 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
W rozpoznawanej sprawie Z. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prokuratora Krajowego w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji Prokuratora Apelacyjnego w W. dnia [...] listopada 2006 r. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia [...] października 2006 r. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w W. w sprawie wniosku o uzupełnienie postanowienia Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] września 2006 r. sygn. akt [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.
Wniosek skarżący wniósł w trybie art. 157 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Jednak jego wniosek dotyczy postępowania, które nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego i rozpoznanie go nie prowadzi do wydania aktu lub czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. W związku z tym, że organ nie był w tym przypadku zobligowany do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.