Uzasadnienie
Pismem z 2 lipca 2024 r. A. S. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem ePUAP, skargę na bezczynność Wójta Gminy M. (dalej: "Wójt", "organ") w przedmiocie przekazania jej odwołania od decyzji organu z [...] maja 2024 r. nr [...] odmawiającej udostępnienia informacji publicznej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. (dalej: "SKO").
W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie jako bezpodstawnej, a także zasądzenie kosztów postępowania. Motywując żądanie odrzucenia skargi, organ wskazał, że skarga została wniesiona w momencie, gdy nie był bezczynny, bowiem 7 czerwca 2024 r. przekazał do SKO uwierzytelnione odpisy akt administracyjnych (prowadzone przez Wójta w formie elektronicznej), które zostały doręczone SKO 13 czerwca 2024 r. (vide akta administracyjne niniejszej sprawy przekazane tutejszemu Sądowi drogą elektroniczną).
Zarządzeniem z 2 sierpnia 2024 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej drogą elektroniczną 2 września 2024 r. (vide Urzędowe Poświadczenie Doręczenia - karta nr 36 akt sądowych sprawy).
Z Rejestru Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, że do dnia 16 września 2024 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (vide karta nr 37 akt sądowych sprawy).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przede wszystkim skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, gdyż została złożona po dokonaniu przez organ czynności.
Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: "NSA") w uchwale z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na mocy art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uchwale tej podkreślono, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Dlatego też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Uchwała ta wprawdzie dotyczy wniesienia skargi na bezczynność po wydaniu decyzji, jednakże argumenty w niej wskazane należy analogicznie odnieść do skarg na bezczynność na inne niż decyzje akty lub czynności administracji publicznej objęte kognicją sądów administracyjnych, tj. także do skargi wniesionej (jak w niniejszej sprawie) w trybie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Okoliczność, iż skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta w dniu 2 lipca 2024 r., czyli już po czynności przekazania akt przez organ do SKO, co nastąpiło 7 czerwca 2024 r., stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi, która to przeszkoda mieści się w kategorii "innych przyczyn" wskazanych w cytowanym wyżej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Ponadto skarżąca nie opłaciła skargi, pomimo wezwania Sądu w tym przedmiocie, zaś według art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zastrzeżenie objęte przepisem art. 220 § 3 p.p.s.a. przewiduje, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Tak więc w przypadku skargi, stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W niniejszej sprawie termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bezskutecznie upłynął skarżącej 9 września 2024 r.
Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.