Uzasadnienie
M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynności [...] Centrum Sportu "[...]" zwanego dalej "[...]CS [...]", w przedmiocie wydania zaświadczenia.
Skarżąca zażądała: zobowiązania [...] Centrum Sportu "[...]" do wydania zaświadczenia żądanej treści; zobowiązania ww. podmiotu do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie; zasądzenia kosztów postępowania.
M. S. podniosła, że w dniu 9 marca 2016 r. działając na podstawie art. 217 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego złożyła do Dyrektora [...]CS [...] żądanie wydania zaświadczenia potwierdzającego, że:
- - w okresie zatrudnienia na podstawie umowy o pracę od dnia [...] grudnia 2009 r. do [...] lutego 2016 r. w [...] Centrum Sportu "[...]" nie otrzymała żadnej kary dyscyplinarnej, nie wszczęto również żadnego postępowania dyscyplinarnego;
- - w ww. okresie wielokrotnie przyznawano jej nagrody pieniężne oraz premie uznaniowe za całokształt pracy zawodowej oraz sumienne wykonywanie obowiązków;
- - w okresie zatrudnienia wszystkie uzyskane oceny okresowe pracownika samorządowego były pozytywne.
Wnosząc o wydanie zaświadczenia, skarżąca wskazała, że urzędowe potwierdzenie powyższych faktów leży w jej istotnym interesie prawnym, bowiem stara się o uzyskanie zatrudnienia w firmie specjalistycznej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Centrum Sportu "[...]" wniósł o umorzenie postępowania. Stwierdził, że [...] Centrum Sportu nie jest organem w rozumieniu przepisów ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Powyższe wynika z uchwały Rady [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w sprawie połączenia jednostek organizacyjnych [...] działających w zakresie sportu i rekreacji o znaczeniu ponaddzielnicowym. [...] Centrum Sportu nie może zostać uznane za organ administracji, bowiem nie posiada osobowości prawnej i wykonuje jedynie zadania zlecone określone w przepisie art. 14 ustawy – o finansach publicznych. Natomiast procedura wydawania zaświadczeń nie leży w jego kompetencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej Ppsa, stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 Ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz.
- 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 Ppsa).
Odnosząc powyższe do skargi M. S. należy zauważyć, że sprawa, której przedmiotem jest zobowiązanie pracodawcy do wydania określonego zaświadczenia, w tym wypadku zaświadczenia o otrzymanych karach dyscyplinarnych, nagrodach uznaniowych i premiach, a także ocenach okresowych pracownika samorządowego uzyskiwanych w toku zatrudnienia, mieści się w definicji sprawy z zakresu prawa cywilnego (art. 1 ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2005 r. II PZP 1/05).
Sprawa będąca przedmiotem skargi M. S. nie należy zatem do katalogu spraw objętych właściwością sądów administracyjnych (art. 3 Ppsa). Również żaden przepis szczególny nie przewiduje kontroli przez sąd administracyjny tego rodzaju spraw.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić przedmiotową skargę uznając, że nie jest właściwy do jej rozpoznania.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.