Uzasadnienie
W dniu 13 marca 2008 r. M. Sp. z o.o. z siedzibą w R., reprezentowana przez Prezesa Zarządu, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnetrznych i Administracji w przedmiocie wniosku z dnia 22 stycznia 2008 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z wnioskiem o udzielenie informacji czy organ administracji publicznej przekazał skargę do Sądu oraz z żądaniem rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi w przypadku nieprzekazania skargi.
W związku z powyższym Sąd poinformował stronę skarżącą o braku wpływu przedmiotowej skargi oraz o treści art. 55 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jednocześnie Sąd wezwał do udzielenia informacji czy w związku z treścią powołanego wyżej art. 55 § 2 strona skarżąca podtrzymuje żądanie rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi.
Pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia strona skarżąca podtrzymała żądanie rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 55 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości.
Z kolei stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 powołanej ustawy).
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi od czterech przesłanek:
- 1. braku przekazania skargi przez organ,
- 2. wymierzenia grzywny za nieprzekazanie skargi przez organ,
- 3. żądania skarżącego rozpoznania sprawy na podstawie nadesłanego odpisu skargi,
- 4. braku wątpliwości co do stanu faktycznego i prawnego przedstawionego w skardze.
Wszystkie wymienione wyżej przesłanki muszą wystąpić łącznie.
Badając zaś ich wystąpienie w rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdza, że nie zostały one spełnione w całości. Wprawdzie w chwili wpływu do Sądu odpisu skargi wraz z żądaniem rozpoznania sprawy na podstawie tego odpisu Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie przekazał jeszcze skargi, lecz Sąd nie wymierzył organowi grzywny za uchybienie temu obowiązkowi, ponieważ strona skarżąca nie zgłosiła takiego wniosku. Ponadto przedmiotową skargę organ administracji publicznej przesłał do Sądu w dniu 8 kwietnia 2008 r. i została ona zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 50/08.
Odnosząc się natomiast do ostatniej z przesłanek rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi należy podnieść, iż wobec lakonicznej treści skargi, zwłaszcza w zakresie opisu stanu prawnego sprawy, nie byłoby możliwe orzekanie na podstawie jej odpisu.
W konsekwencji, wobec braku spełnienia wszystkich przesłanek warunkujących rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę datowaną na dzień 27 lutego 2008 r. za niedopuszczalną i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.