Uzasadnienie
Pismem z 19 maja 2014 r. J. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na decyzję z [...] listopada 1979 r. cofającą prawo do lokalu.
Postanowieniem 23 października 2014 r. sygn. akt II SAB/Wa 418/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. Z. Odpis tego postanowienia, wraz z uzasadnieniem, został doręczony skarżącemu 30 października 2014 r., wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia oraz o sposobie i trybie jego wniesienia.
Pismem z 14 listopada 2014 r. J. Z. wniósł, sporządzoną osobiście, skargę kasacyjną od ww. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymóg ten nie dotyczy sytuacji, kiedy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). W myśl zaś art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 października 2014 r., sygn. akt II SAB/Wa 418/14 pomimo tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego, czyli obowiązku jej sporządzenia przez uprawnione osoby, wymienione w art. 175 P.p.s.a., została sporządzona przez J. Z. osobiście, co uchybia cytowanej wyżej regulacji, w konsekwencji czyniąc skargę kasacyjną niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2004 r. o sygn. akt FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202).
Z tych względów, stosując art. 178 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.