Uzasadnienie
W dniu 17 stycznia 2011 r. R.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Ministra Edukacji Narodowej, skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 27 grudnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Pismem z dnia 1 lutego 2011 r. przesłano skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie i zwrot do Sądu. Korespondencję skierowano na adres wskazany w skardze. Z uwagi, iż powyższa przesyłka została błędnie awizowana, Sąd zarządzeniem z dnia 14 marca 2011 r. ponownie przesłał skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę i wezwanie do podpisania skargi. Przesyłka pomimo dwukrotnego awizowania nie została podjęta przez R.G. w terminie, w związku z czym Sąd ponownie, pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. przesłał odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Korespondencja ta dwukrotnie awizowana została zwrócona do Sądu z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
Stosownie do art. 70 § 1 powołanej ustawy strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadomić Sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest Sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia Sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu (art. 70 § 2).
Skarżący nie odebrał przesyłki zawierającej odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, która była pierwszym pismem w sprawie i zawierała pouczenie o konieczności zawiadomienia Sądu o każdej zmianie zamieszkania lub adresu do doręczeń oraz skutkach niedopełnienia przedmiotowego obowiązku.
Wobec powyższego Sąd stwierdza, iż skierowana do skarżącego korespondencja nie może zostać uznana za skutecznie doręczoną, a tym samym nie można sprawie nadać dalszego biegu.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.