Uzasadnienie
K. Z. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2017 r., złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną - S. Z., znajduje się w trudnej sytuacji materialnej - otrzymuje emeryturę w wysokości 1.838,13 zł netto miesięcznie, a żona, która jest osobą niepełnosprawną - jedynie zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł miesięcznie, co łącznie stanowi 1.991.13 zł miesięcznie. Oświadczył, że posiada udział w domu drewnianym, ale nie ma wraz z żoną oszczędności.
Do stałych kosztów utrzymania zaliczył: opłaty za energię elektryczną w wysokości 296 zł, opłaty za telefon, wywóz śmieci itp. - 158 zł. Nadto wskazał, że na leki i suplementy wydaje około 600 zł miesięcznie. Podniósł również, że spłaca zasądzone grzywny w ratach po 550 zł miesięcznie.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika - adwokata bądź radcy prawnego.
Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonych przez skarżącego do akt sprawy oświadczeń i dokumentów wynika, że obecnie średnio na osobę w rodzinie przypada po około 980 zł miesięcznie. Z tej kwoty ponoszone są stałe opłaty za mieszkanie, media oraz znaczne wydatki na leki.
Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.