Uzasadnienie
K. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Filharmonii Narodowej w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej.
W treści pisma z dnia 22 lipca 2020 r. (wpływ do WSA w Warszawie 21 września 2020 r.) strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę w niniejszej sprawie oraz wnosi o zwrot uiszczonego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 tej ustawy).
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że strona skarżąca w treści pisma z dnia 22 lipca 2020 r. (wpływ do WSA w Warszawie 21 września 2020 r.) oświadczyła, że cofa skargę w niniejszej sprawie.
Wskazane cofnięcie skargi jest, w ocenie Sądu, dopuszczalne, nie zmierza bowiem do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oświadczenie powyższe nie budzi również wątpliwości Sądu co do swej treści. Z tego względu, mając na uwadze obowiązującą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadę dyspozycyjności, cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 wspomnianej ustawy.