Uzasadnienie
W. S. (zwany dalej: "Skarżącym") pismem z 8 lipca 2020r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Gminy [...] (zwana dalej "Radą"). W uzasadnieniu wskazał, że pismem z 27 października 2017r., na podstawie ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019r., poz. 1429, ze zm., zwana dalej: "u.d.i.p.") zwrócił się do Rady o poinformowanie czy Rada wyraziła zgodę na zakup przez gminę działek o nr ew. [...], [...], [...] w miejscowości [...]. W przypadku udzielenia odpowiedzi pozytywnej Skarżący wniósł o przesłanie kopii uchwały wydanej w tej sprawie.
Skarżący zarzucił Radzie naruszenie art. 13, art. 16 u.d.i.p. i art. 61 Konstytucji RP oraz wniósł o przyznanie od Rady na jego rzecz, na podstawie art. 154 § 7 ustawy p.p.s.a., sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. lub wymierzenie Radzie grzywny, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. – zwana dalej: "P.p.s.a."), odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Należy zauważyć, że z chwilą wniesienia skargi do właściwego sądu administracyjnego powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony Skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej strony każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. Jest to więc równoznaczne z faktem wszczęcia postępowania sądowego i wywołuje skutki zarówno procesowe, jaki materialnoprawne. Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy.
O istnieniu stanu sprawy w toku przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 września 2011r. sygn. akt I GSK 1077/11, publik. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ze stanem sprawy w toku mamy do czynienia w przypadku tożsamości sprawy wcześniej wszczętej. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wprowadza bowiem regułę, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. W orzecznictwie dodatkowo wskazuje się, że warunkiem powodującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2010r. sygn. akt II GSK 937/09).
Skoro Skarżący w niniejszej skardze zarzucił Radzie bezczynność w sprawie rozpoznania jego wniosku z [...] października 2017r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej poinformowania czy Rada wyraziła zgodę na zakup przez gminę działek o nr ew. [...], [...], [...] w miejscowości [...], to należało uznać, że sprawa ta jest tożsama z zawisłą przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 300/18. Obie sprawy dotyczą bowiem skargi Skarżącego na bezczynność Rady w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] października 2017r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie poinformowania czy Rada wyraziła zgodę na zakup przez gminę działek o nr ew. [...], [...], [...] w miejscowości [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 8 listopada 2018r. sygn. akt II SAB/Wa 300/18 oddalił skargę Skarżącego. Wyrok ten nie jest prawomocny, gdyż Skarżący wniósł skargę kasacyjną, której NSA jeszcze nie rozpatrzył.
Zachodzi więc tożsamość podmiotowa – w obu sprawach, gdyż stronami są Skarżący i Rada. Zachodzi również tożsamość przedmiotowa - obie sprawy dotyczą wniosku Skarżącego z [...] października 2017r. o udostępnienie tożsamej informacji publicznej dotyczącej poinformowania czy Rada wyraziła zgodę na zakup przez gminę działek o nr ew. [...], [...], [...] w miejscowości [...]. Skarżący wniósł zatem kolejną skargę w tej samej sprawie - na bezczynność tego samego organu - Rady, która nie rozpoznała ww. wniosku z [...] października 2017r.
Sąd, mając powyższe na względzie i działając na mocy art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. - orzekł, jak punkcie pierwszym sentencji. Postanowienie w przedmiocie zwrotu Skarżącemu wpisu zapadło na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (punkt drugi sentencji).