Uzasadnienie
W dniu [...] września 2012 r. J.S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Gminy K., polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r. o sygn. akt II SAB/Wa 432/12 skarżący został wezwany – pod rygorem odrzucenia skargi – do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł.
W terminie otwartym do wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie, J.S. skierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2012 r. o sygn. akt II SAB/Wa 432/12, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił J.S. przyznania prawa pomocy.
Na skutek wniesionego przez skarżącego sprzeciwu, postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r. o sygn. akt II SAB/Wa 432/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J.S. przyznania prawa pomocy, wskazując na brak ustawowych przesłanek, które uzasadniałyby jego przyznanie.
Powyższe postanowienie J.S. uczynił przedmiotem zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 3 stycznia 2013 r. o sygn. akt I OZ 947/12 oddalił zażalenie.
W związku z ww. postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2013 r. o sygn. akt II SAB/Wa 432/12 skarżący został wezwany – pod rygorem odrzucenia skargi – do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 26 października 2012 r., wzywającego go do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 4 marca 2013 r.
W piśmie z dnia 7 marca 2013 r. J.S. oświadczył, że z uwagi na udzielenie mu przez organ żądanej informacji publicznej cofa skargę w niniejszej sprawie.
Należny wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi zasadniczo prowadzi do umorzenia postępowania, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje, że utrzymany zostanie w mocy akt lub czynność, dotknięte wadą nieważności. Jednakże ocena w tym zakresie możliwa jest jedynie wówczas, gdy sama skarga jest dopuszczalna. O tym zaś, czy skarga jest dopuszczalna, przesądza między innymi kwestia związana z poniesieniem należnych opłat (wpisu od złożonej skargi).
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl zaś art. 220 § 3 powołanej ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie J.S. został wezwany do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania oraz poinformowany o skutkach jego niewykonania. Pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 4 marca 2013 r. pisma Sądu (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy) i upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie uczynił zadość wezwaniu Sądu i nie uiścił należnego wpisu sądowego, zatem skarga nie została opłacona. W takiej sytuacji nie jest możliwe umorzenie postępowania na skutek cofnięcia skargi, gdyż mogłoby to nastąpić tylko wtedy, gdyby skarga nie zawierała braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Skoro skarga zawiera braki – nie został bowiem uiszczony od niej należny wpis – Sąd odrzuca skargę, nie rozpoznając złożonych przez stronę wniosków procesowych.
Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.