Uzasadnienie
J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 21 października 2015 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji cofającej prawo do lokalu. Do skargi skarżący załączył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skierowane do organu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) w zw. z art. 37 § 1 kpa.
W związku z powyższym Sąd pismem z dnia 5 sierpnia 2016 r. wezwał skarżącego m.in. do udzielenia informacji, czy przed złożeniem przedmiotowej skargi z dnia 7 czerwca 2016 r. skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, jakie mu służyły w postępowaniu przed organem.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo, w którym stwierdził, że wszystkie przysługujące mu środki zaskarżenia wyczerpał, czego dowodem są bilingi nagrywanych rozmów telefonicznych z Wydziałem Kolegium rozpoznającym jego sprawę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga J. Z. jest niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, w myśl art. 37 § 1 kpa, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy fakt potwierdził też organ w odpowiedzi na skargę.
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie Sądu również takiego pisma nie nadesłał.
Odnosząc się natomiast do wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 7 czerwca 2016 r. złożonego razem ze skargą, należy stwierdzić, że nie spełnia ono w ocenie Sądu wymogu z cytowanego powyżej art. 52 § 1 ustawy. Skarga nie została bowiem złożona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w tym wypadku po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, ale równocześnie z wezwaniem.
Należy zatem uznać, że skarżący skargę do sądu administracyjnego wniósł przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.