Uzasadnienie
K. W., reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych oraz przewlekłość prowadzonego postępowania w przedmiocie jej skargi z dnia [...] października 2019 r.
Pełnomocnik skarżącej w uzasadnieniu skargi podał, że skarga z dnia [...] października 2020 r. dotyczyła niezgodnego z przepisami Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 96/46WE (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05. 2016) przetwarzanie danych osobowych przez [...] Bank [...] S.A. z siedzibą w [...].
Pełnomocnik skarżącej wniósł o:
- 1. Zobowiązanie Prezesa UODO do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie w terminie miesiąca.
- 2. Stwierdzenie, że bezczynność organu i przewlekłość prowadzonego postępowania miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
- 3. Zasądzenie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 1000 zł.
- 4. Zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania.
Prezes UODO w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podał, że Prezes UODO w dniu [...] czerwca 2021 r. wydał ostateczną decyzję w administracyjnym toku postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.
Bezczynność organu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwił sprawy w terminie określonym w art. 35 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735) dalej: "k.p.a.", lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a.
Przypomnieć należy, iż od dnia 25 maja 2018 r. w polskim porządku prawnym obowiązuje ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych, jak również rozporządzenie 2016/679, które stosuje się bezpośrednio. Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.d.o., w postępowaniach prowadzonych przez Prezesa UODO, stosuje się przepisy k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w u.o.d.o.
W myśl art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym - w myśl § 3 tego przepisu - załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Jednocześnie, zgodnie ze szczególnym przepisem art. 78 ust. 2 rozporządzenia 2016/679, termin rozpatrzenia skargi dotyczącej ochrony danych osobowych bądź poinformowania osoby, której dane dotyczą o postępach lub efektach rozpatrywania skargi - wynosi trzy miesiące.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca skierowała skargę do Prezesa UODO w dniu [...] października 2019 r., zaś organ dokonał pierwszej czynności - po uzupełnieniu przez skarżącą braków formalnych, w dniu 28 maja 2020 r. Natomiast decyzja została wydana [...] czerwca 2021 r.
W konsekwencji, należało stwierdzić, że Prezes UODO w przedmiotowej sprawie pozostawał w bezczynności, skoro podjął czynności zmierzające do jej załatwienia, z przekroczeniem terminów przewidzianych we wskazanych wyżej przepisach rozporządzenia 2016/679 oraz k.p.a. i po złożeniu skargi do sądu administracyjnego (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a).
Załatwienie sprawy przez organ po wniesieniu skargi nie zwalnia Sądu z badania bezczynności i jej charakteru. Rozpoznanie skargi na bezczynność organu, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu. Stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, nawet jeżeli wniosek strony został załatwiony przez organ w toku postępowania sądowego (już po wniesieniu skargi), obliguje Sąd do oceny, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.), a także stwarza możliwość orzeczenia organowi grzywny lub przyznania na rzecz skarżącego sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.
Analiza okoliczności sprawy pozwala stwierdzić, aby bezczynność organu nosiła cechy rażącego naruszenia prawa, co wynika z prostego zestawienia dat, tj. od dnia złożenia skargi do Prezesa UODO do dnia wydania przez organ decyzji.
Taka sytuacja, również w kontekście złożonych w odpowiedzi na skargę wyjaśnień Prezesa UODO, zdaniem Sądu, wskazuje, że organ dopuścił się kwalifikowanego lekceważenia obowiązków ustawowych. Z tych względów Sąd stwierdził podstawę do nie przyznania skarżącej od organu sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3, § 1a i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 i 2 p.p.s.a.