Uzasadnienie
ZASADNIENIE
Fundacja [...] – skarżąca w niniejszej sprawie, w dniu [...] lipca 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezydenta m. [...] skargę na bezczynność tego organu w rozpoznaniu wniosku o przeprowadzenie konsultacji społecznych, złożonego w kancelarii Urzędu Miasta [...] w dniu [...] sierpnia 2019 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, tj. bezczynności organu administracji w wydaniu: decyzji administracyjnych, postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż wyżej wymienione aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
Ponadto, stosownie do art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Wyjaśnić należy, że z bezczynnością w sprawie administracyjnej mamy do czynienia, gdy organ jest zobowiązany do podjęcia określonych czynności procesowych, przewidzianych w obowiązujących przepisach prawa, lecz nie wykonuje ich w terminie określonym przez te przepisy. W konsekwencji zarzut bezczynności jest skuteczny, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu i rozstrzygnięcia określonej sprawy administracyjnej.
Skarżąca w przedmiotowej sprawie domaga się nakazania organowi rozpoznania wniosku o przeprowadzenie konsultacji społecznych w sprawie szczegółowych metod, form, środków i kosztów wdrażania oraz realizacji w trakcie kadencji 2018-2013 postulatów wynikających z [...], podpisanej w dniu [...] lutego 2019 r. przez Prezydenta [...].
Zgodnie z art. 5a ust 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, w wypadkach przewidzianych ustawą oraz w innych sprawach ważnych dla gminy mogą być przeprowadzane na jej terytorium konsultacje z mieszkańcami gminy. Zasady i tryb przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami gminy określa uchwała rady gminy, z zastrzeżeniem ust. 7 (dotyczy projektu budżetu obywatelskiego). Ustawy, w których przewidziany jest obowiązek przeprowadzenia konsultacji społecznych to: ustawa z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych (t.j. Dz.U.2019.1443, art. 8 ust. 2 i 3), ustawa z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz.U.2018.1817, art. 5 ust. 2 – dotyczy utworzenia jednostek pomocniczych), ustawa z dnia 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym (t.j. Dz.U.2017.823, art. 12 ust. 7 pkt 1, art. 13 ust. 1).
Z kolei Uchwała nr LXI/1691/2013 Rady m.st. Warszawy z dnia 11 lipca 2013 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania konsultacji z mieszkańcami m.st. Warszawy (dalej: Uchwała), przewiduje konsultacje społeczne w sprawach przewidzianych ustawą oraz w innych sprawach należących do zakresu działania m.st. Warszawy. Zgodnie z § 4 pkt 2 lit. c) tiret piąty Uchwały konsultacje przeprowadza się w innych sprawach należących do zakresu działania m.st. Warszawy m.in. na wniosek grupy co najmniej 1000 mieszkańców posiadających czynne prawo wyborcze do Rady m.st. Warszawy.
Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w postanowieniu z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt II SAB/Ol 14/19, cyt. "Postępowanie dotyczące oceny projektów zgłoszonych w trakcie konsultacji z mieszkańcami gminy w trybie art. 5a ustawy o samorządzie gminnym nie dotyczy indywidualnych uprawnień ani obowiązków wnioskodawców, lecz określonych działań organów gminy. Nie jest też skierowane do indywidualnie określonych adresatów, a do ogółu mieszkańców gminy. Ponadto, nie jest podejmowane w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z art. 5a ustawy o samorządzie gminnym wynika bowiem, że konsultacje mają opiniotwórczy i niewiążący charakter, a ich zasadniczym celem jest dostarczenie organom samorządowym informacji o potrzebach,preferencjach i oczekiwaniach mieszkańców oraz ich zaktywizowanie i zaproszenie do udziału w debacie społecznej.
Ponadto, konsultacje mają na celu umożliwienie członkom wspólnoty samorządowej wypowiedzenia swojej opinii in gremio na określony temat będący przedmiotem konsultacji (zob. B. Dolnicki (red.) w: Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, wyd. III, Lex 2016)."
Mając na uwadze powyższą ocenę, przyjąć należy, że z uwagi na zakres zarzucanej organowi bezczynności w sprawie przeprowadzenia konsultacji społecznych co do mechanizmów wdrażania i realizacji postulatów ujętych w podpisanej w dniu [...] lutego 2019 r. przez Prezydenta m. [...], trudno uznać by przedmiot tej sprawy mógł zostać poddany rozstrzygnięciu w jednej z form przewidzianych treścią art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. Wspomniany dokument nie jest bowiem decyzją administracyjną ani innym aktem podlegającym zaskarżeniu, a zatem bezczynność w rozpoznaniu wniosku o przeprowadzenie konsultacji społecznych w powyższym zakresie, wynikającym z treści tego dokumentu, nie może podlegać kontroli sądu administracyjnego.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.