Uzasadnienie
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Z kolei, jak stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z powyższych przepisów wynika, że terminowe uiszczenie wpisu od skargi stanowi jeden z jej warunków formalnych i tylko dopełnienie tego warunku łącznie z pozostałymi, przewidzianymi przez ustawodawcę, warunkami formalnymi (por. art. 57 § 1 P.p.s.a.) pozwala Sądowi na merytoryczne rozpoznanie sprawy.
Z tego powodu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 449/12, skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia. Skarżąca została pouczona o skutkach jego nieuiszczenia.
Pomimo prawidłowego doręczenia odpisu ww. zarządzenia w dniu 27 listopada 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru – na k. 36 akt sprawy) i upływu wyznaczonego terminu, skarżąca nie uczyniła zadość zobowiązaniu Sądu i należny wpis uiściła po upływie tego terminu - w dniu 5 grudnia 2012 r. (dowód: odpis potwierdzenia uiszczenia wpisu z Rejestru Opłat Sądowych – w aktach sprawy, k. 38). Termin do uiszczenia wpisu upływał bowiem w dniu 4 grudnia 2012 r.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 220 § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w pkt 1 sentencji postanowienia, odrzucił skargę jako nieopłaconą w terminie.
O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji postanowienia, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 tejże ustawy.